Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης | Αφιέρωμα στο θέατρο Μαραθώνα

Αν και η τέχνη συμπορεύεται με τον άνθρωπο από τα γεννοφάσκια του, η Παγκόσμια ημέρα

τέχνης καθιερώθηκε μόλις το 2012, από το διεθνή οργανισμό τέχνης με τη διακήρυξη της Γκουανταλαχάρα, κατόπιν πρότασης της Τουρκίας.


Έκτοτε, γιορτάζεται ετησίως στις 15 Απριλίου, με την επέτειο γέννησης του Λεονάρντο ντα Βίντσι.


Τι ορίζουμε όμως ως τέχνη;


Η τέχνη, συγχέεται συχνά με την έννοια της τεχνικής, οπότε, είναι ελαφρώς ριψοκίνδυνη η επιλογή ενός αυστηρού ορισμού.

Μολαταύτα, μπορούμε να συμφωνήσουμε πως τέχνη, είναι οιαδήποτε ψυχική δραστηριότητα ή δημιουργία, που ελκύει τα ανθρώπινα συναισθήματα, και τα διεγείρει.

Είναι η δημιουργική έκφραση, που διαμέσου του έργου, αποτυπώνει την ψυχική κατάσταση, το συναίσθημα, τον οραματισμό του καλλιτέχνη.

Υπάρχουν πολλές, πραγματικά πολλές τέχνες. Κι όλες αυτές, έχουν τις υποκατηγορίες τους. Όταν όμως μιλάμε για τέχνες, οι πρώτες που μας έρχονται στο νου, είναι σίγουρα οι Καλές Τέχνες. Χωρίς απαραίτητα να έχουμε μπει στη διαδικασία να μάθουμε ποιες είναι αυτές. Είσαι τυχερός, θα μάθεις τώρα!


Τι είναι η τέχνη για εμένα;


Χαίρομαι που ρωτάς.


Τέχνη είναι να παθιαστείς με αυτό που σου αρέσει!


Οι ιδέες που γράφω στο χαρτί με το στυλό μου.

Τι, δε με πιστεύεις; Αλήθεια, μου αρέσει αυτά που γράφω, να τα γράφω στο χαρτί. Με τις μουτζούρες τους, με τα όλα τους. Τέχνη δεν είναι κι αυτό; Ελεύθερη έκφραση. Μόνο εγώ, το τετράδιο, και το στυλό.

Να το μελετήσεις, να το κυνηγήσεις.

Να συρθείς στα τσιμέντα και τις λάσπες για να βγάλεις την τέλεια φωτογραφία.

Να πασαλειφτείς με τα χρώματα σου, στην προσπάθεια να φτιάξεις την τέλεια ζωγραφιά.

Να σπάσεις όλες τις χορδές της κιθάρας σου, για να τελειοποιήσεις το σόλο σου. (Υποθέτω ότι έτσι γίνεται δηλαδή, δεν παίζω κιθάρα, αλλά έχω δει που το κάνουν στις ταινίες).


σκίτσο
Έργο του αρθρογράφου Ευρυγένη

Τέχνη για τον καθένα μας, ίσως είναι το ίδιο, ίσως κάτι άλλο. Έχει τόσα πρόσωπα η τέχνη. Τα δικά μας πρόσωπα. Όλοι κρύβουμε έναν καλλιτέχνη μέσα σας.

Απλά κάποιοι από εμάς δεν το ξέρουμε.



Δήμος Μαραθώνα, και η σχέση του με τις τέχνες.


Ο Μαραθώνας, είναι γνωστός στην οικουμένη για τη σπουδαία μάχη εναντίον των Περσών και για τον Μαραθώνιο Δρόμο.


Είναι από τις αρχαιότερες πόλεις, καθώς αναφέρεται και στα ομηρικά έπη, ενώ αποτέλεσε τοποθεσία ενός από τους άθλους του Θησέα. Αναφέρομαι στον ταύρο της Κρήτης, που ο Θησέας αιχμαλώτισε στο Μαραθώνα.

Δε θα μιλήσω όμως για τα μνημεία και τα ιερά, που αποτελούν ζωντανό παράδειγμα αρχιτεκτονικής και γλυπτικής, εδώ και δυόμιση χιλιετίες.

Θα μείνω στο σήμερα, ή τέλος πάντων, στις τελευταίες δεκαετίες.


Το θέατρο και η λογοτεχνία.


Θα εστιάσω στο θέατρο. Θα σου πω μετά το λόγο.

Από το 1989 που ο Βασίλης Τσάγκλος αποφάσισε να ιδρύσει το Δημοτικό Θέατρο Μαραθώνα, οι ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες, ευδοκιμούν στην ευρύτερη περιοχή του Μαραθώνα, και μάλιστα με αρκετές διακρίσεις, σε πανελλήνια φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου.


Βέβαια, χρόνια πριν, ένας μεγάλος άνθρωπός του θεάτρου, της ποίησης και της λογοτεχνίας, είχε μοιραστεί με τους ντόπιους, την αγάπη του για το θέατρο. Ήταν ο...


Εγώ, μολύνθηκα με το μικρόβιο του θεάτρου, το 2003, που ο Χρόνης Λάγγης, αποφάσισε να φτιάξει μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα το «Αξιοθέατρον», όπου συμμετείχα τις δύο πρώτες χρονιές, ως γυμνασιόπαιδο, και συνεχίζει ως σήμερα, την πορεία της στο χορό του ερασιτεχνικού θεάτρου, στο Δήμο Μαραθώνα.


Φωτ. αρχείο του αρθρογράφου Ευρυγένη

Μια δεκαετία και κάτι, αργότερα, είχα την τύχη, να βρεθώ πλάι σε μερικούς ταλαντούχους νέους τη